Μυρτιά

Επιστ. Όνομα : Myrtus communis

Οικογένεια     : Myrtaceae 

Καταγωγή      : Νότια Ευρώπη, Βόρεια Αφρική, Δυτική Ασία

Περιγραφή  : Θάμνος αειθαλής, εύρωστος, σφαιρικού σχήματος, με ζωηρή βλάστηση, ύψους 1,5-3 m. Βλαστοί εκφυόμενοι από την βάση του φυτού, που αρχικά έχουν όρθια ανάπτυξη αλλά όσο το φυτό μεγαλώνει διακλαδίζονται προς τα πλάγια. Τα φύλλα είναι μικρά, γυαλιστερά και αρωματικά, λογχοειδή, σε αντίθετη διάταξη κατά μήκος των βλαστών με σκουροπράσινο χρώμα.

Ανθοφορία : Τα άνθη είναι λευκά, μικρά, με μακρύ μίσχο και αρωματικά. Έχουν πέντε πέταλα, στήμονες που προεξέχουν, ιδιαίτερα διακοσμητικά. Η μυρτιά ανθίζει όλο το καλοκαίρι από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο. Οι καρποί της είναι ράγες, με αρχικά άσπρο και στη συνέχεια μαυροκόκκινο  χρώμα, και παραμένουν στο φυτό όλο το χειμώνα.

Πολλαπλασιασμός : Με σπόρο την άνοιξη και με μοσχεύματα.

Απαιτήσεις : Προσαρμόζεται σε όλους τους τύπους εδαφών και προτιμά τα ηλιόλουστα ή ημισκιερά σημεία. Είναι ανθεκτικό φυτό στις υψηλές θερμοκρασίες και σχετικά ανθεκτικό στο κρύο.  Αντέχει στην παραθαλάσσια φύτευση και σε περιοχές με μεγάλη ατμοσφαιρική ρύπανση. Είναι φυτό ιδιαίτερα ανθεκτικό στις προσβολές από έντομα και μύκητες.

Διακοσμητική αξία : Οφείλεται στο πυκνό όμορφο φύλλωμά της, στο σφαιρικό σχήμα της και στην ανθοφορία της.

Χρησιμότητα : Φυτεύεται μεμονωμένα ή σε συστάδες μαζί και με άλλους καλλωπιστικούς θάμνους, για δημιουργία μπορντούρας και κοντά σε καθιστικά, σε σκαλιά ή σε τοιχία. Κατάλληλη για φυτεύσεις αστικών και περιαστικών περιοχών λόγω της αντοχής που έχει στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Κατάλληλη και για φυτεύσεις παραθαλασσίων περιοχών. Συχνά φυτεύεται σε πήλινες γλάστρες για το μπαλκόνι και τη βεράντα.