ΠΟΤΙΣΜΑ ΧΛΟΟΤΑΠΗΤΑ

 

Ιστορικό

 

   Το πότισμα του χλοοτάπητα είναι μια εργασία που στο παρελθόν απαιτούσε καθημερινά να καταναλωθούν πολλές εργατοώρες . Με τα νέα δεδομένα αυτοματοποίησης όμως η εργασία αυτή πλέον δεν απαιτεί απασχόληση , με μόνη εξαίρεση , την συντήρηση του δικτύου άρδευσης .

   Ο παλαιός τρόπος ποτίσματος γινόταν με υπέργειους εκτοξευτές (μπέκ) τεχνητής βροχής , τοποθετημένους επάνω σε ειδικές βάσεις . Οι εκτοξευτές αυτοί έπαιρναν παροχή νερού μέσω εύκαμπτου σωλήνα , από την πλησιέστερη βρύση του κήπου . Η πλήρης κάλυψη της επιφανείας , με την μέθοδο αυτή , επιτυγχάνετε με διαδοχικές αλλαγές στην θέση του εκτοξευτή , εωσότου να ποτιστούν όλα τα τμήματα του κήπου . Η μεγάλη , συνήθως , παροχή των εκτοξευτών αυτών , εμπόδιζε την ταυτόχρονη χρήση πολλών , με αποτέλεσμα την επιμήκυνση του απαιτούμενου προς άρδευση χρόνου . Ένα άλλο σημαντικό μειονέκτημα των εκτοξευτών αυτών ήταν , οι περιορισμένες και μειωμένης ακρίβειας δυνατότητες ρύθμισης που είχαν , κάτι που περιόριζε την δυνατότητα χρήσης τους σε δύσκολα σημεία από πλευράς τοπογραφικής διάταξης . Μερικώς έλυναν το πρόβλημα των συνεχών μετακινήσεων , εκτοξευτές τροχήλατοι , οι οποίοι μετακινούνταν από ειδικό μηχανισμό που τύλιγε τον εύκαμπτο σωλήνα παροχής νερού , σε ειδική προς τον σκοπό αυτό ανέμη , παρασύροντας έτσι σε κίνηση τον εκτοξευτή .

   Το μεγάλο άλμα στο πότισμα του χλοοτάπητα έγινε από την στιγμή που άρχισαν να κατασκευάζονται υπόγειοι εκτοξευτές . Με την τεχνολογία αυτή το πότισμα του χλοοτάπητα , άρχισε να γίνετε με εκτοξευτές και σωληνώσεις μόνιμες , θαμμένες μέσα στο έδαφος . Ο τρόπος αυτός έλυνε ταυτόχρονα πολλά προβλήματα , λόγω της υπόγειας τοποθέτησης των σωληνώσεων και των εκτοξευτών , του εύρους των ρυθμίσεων , τους πολλούς τύπους των εκτοξευτών και την δυνατότητα αυτοματοποίησης .

 

Βήματα εγκατάστασης

 

   Με σκοπό την επιτυχημένη εγκατάσταση ενός υπόγειου αυτομάτου ποτίσματος χλοοτάπητα πρέπει να ακολουθήσουμε κάποια βήματα , έτσι ώστε να μην έχουμε αποτυχία όταν το ενεργοποιήσουμε .  Μεγάλη σημασία έχει η καλή γνώση των υλικών τα οποία συνθέτουν την εγκατάσταση του ποτίσματος , με ιδιαίτερη βαρύτητα στους τύπους των εκτοξευτών , τις αποστάσεις που καλύπτουν , τις δυνατότητες ρύθμισης και τις παροχές που απαιτούν για καλή απόδοση τεχνητής βροχής .

   Τα προτεινόμενα βήματα για μια επιτυχημένη εγκατάσταση είναι :

 

1.    Σχεδίαση του ποτίσματος επί χάρτου .

 

     Για την υλοποίηση της ενέργειας αυτής πρέπει να ικανοποιούνται

     τα παρακάτω εντοπιζόμενα σημεία .

·        Ύπαρξη η σχεδίαση ενός τοπογραφικού υπό κλίμακα , επάνω στο οποίο θα στηριχθούν όλοι οι υπολογισμοί .

·        Να έχει ολοκληρωθεί η σχεδίαση του πρασίνου , έτσι ώστε να γνωρίζουμε ότι στα επιθυμητά σημεία τοποθέτησης εκτοξευτών , η ροή της εκτοξευόμενης δέσμης νερού δεν θα εμποδίζεται από δέντρα η θάμνους .

·        Η καλή γνώση της τελικής διαμορφούμενης κόμης κάθε φυτού είναι πολύ σημαντική , όπως είναι φυσικό .

·        Η γνώση της ακριβούς παροχής νερού από τα φρεάτια υδροληψίας , είναι επίσης πολύ σημαντική για τους υπολογισμούς του αυτομάτου ποτίσματος . Καλό είναι εάν έχουμε την δυνατότητα να γνωρίζουμε και την πίεση του νερού . Αυτό όμως δεν είναι και απολύτως απαραίτητο , μια και η πίεση, εάν ποτίζουμε από δίκτυο πόλης , είναι σε ανεκτά επίπεδα και βρίσκεται περίπου , μεταξύ 2 και 4 atm . Εάν ποτίζουμε από γεώτρηση μέσω πιεστικού , συνήθως υπάρχει μανόμετρο που μας δείχνει την διακύμανση της πίεσης . Κατά την επιλογή των εκτοξευτών , διαπιστώνουμε ότι η ωφέλιμη απόσταση ποτίσματος και η απαιτούμενη παροχή λειτουργίας είναι συνάρτηση της πίεσης του δικτύου .

·        Η διάμετρος των σωληνώσεων είναι συνάρτηση της διαθέσιμης παροχής . Συνήθως για κήπους η πλέον συχνά χρησιμοποιούμενη διάμετρος είναι Φ25 , και σπανιότερα Φ32 , όταν ποτίζουμε από γεώτρηση η πηγάδι .

·        Επιλογή εκτοξευτών , με βάση το τοπογραφικό και την σχεδίαση του πρασίνου . Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα χαρακτηριστικά έκαστου εκτοξευτού καθώς και των χρησιμοποιούμενων ακροφυσίων . Προσοχή πρέπει να δοθεί ώστε να μην χρησιμοποιηθούν επί της ιδίας γραμμής , διαφορετικά είδη μπέκ . Εάν συμβεί αυτό υπάρχει κίνδυνος σε άλλα σημεία να γίνεται υπερβολικό πότισμα ενώ σε αλλά να πέφτει ελάχιστο νερό .

·        Έχει ιδιαίτερη σημασία κατά τον σχεδιασμό , οι αποστάσεις των εκτοξευτών να είναι τέτοιες , ώστε η δέσμη νερού του ενός να καλύπτει την βάση του επόμενου .

·        Αφού καλυφθούν σχεδιαστικά όλα τα σημεία του κήπου με πότισμα , θα πρέπει να μοιρασθούν οι εκτοξευτές σε στάσεις, έτσι ώστε το σύνολο της παροχής των εκτοξευτών σε κάθε στάση να μην υπερβαίνει την παροχή της υδροληψίας. Οι στάσεις που ποτίζουν με το σύστημα σταγόνας , θα πρέπει να είναι διαφορετικές . Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μπλέκονται εκτοξευτές με σταλλάκτες στην ίδια γραμμή .

·        Αφού γίνει και αυτό , ουσιαστικά έχει οροθετηθεί και ο αριθμός των ηλεκτροβαλβίδων που απαιτούνται για να ποτισθεί ο χώρος που σχεδιάζουμε , καθώς και ο απαιτούμενος υπολογιστής ποτίσματος από πλευράς αριθμού στάσεων .

 

2.    Εγκατάσταση ποτίσματος .

 

Αφού τελειώσει η σχεδίαση και με βάση αυτήν ξεκινά η υλοποίηση της εγκατάστασης του ποτίσματος . Οι κανόνες που ακολουθεί η ενέργεια αυτή είναι :

·        Η εγκατάσταση του ποτίσματος ξεκινά μετά τις φυτεύσεις και πριν την σπορά του χλοοτάπητα . Σε περίπτωση που εγκαθίσταται έτοιμος χλοοτάπητας , γίνεται η εγκατάσταση του ποτίσματος , διαμορφώνεται το υπόστρωμα υπολογιζόμενου και του πάχους του έτοιμου χλοοτάπητα και τέλος συναρμολογούνται τα κομμάτια του τάπητα .

·        Οι σωληνώσεις τοποθετούνται σε αυλάκι βάθους 20-30 cm , που οδεύει παράλληλα με τα παρτέρια , στην κοντινότερη δυνατή απόσταση . Σε περίπτωση που υπάρχουν φυτά μπορντούρας πλησίον υπάρχοντος τοιχίου η παρτεριού , το αυλάκι δημιουργείται παράλληλα με την γραμμή φύτευσης, και σε απόσταση 40 cm περίπου από αυτήν .

·        Οι εκτοξευτές τοποθετούνται επί των σωλήνων , μέσω ειδικών εξαρτημάτων υδροληψίας που αποκαλούνται ΄΄σέλλες΄΄ , σε βάθος τέτοιο που να εξέχουν το πολύ 2cm από την τελικά διαμορφούμενη επιφάνεια του χώματος .

·        Όλες οι σωληνώσεις καταλήγουν σε επιλεγμένα σημεία που έχουν επιλεγεί από την σχεδίαση , στα οποία θα τοποθετηθούν τα φρεάτια των ηλεκτροβαλβίδων . Στα σημεία αυτά καταλήγει και το ειδικό άνθυγρο καλώδιο που μεταφέρει τις εντολές από τον υπολογιστή του ποτίσματος μέχρι τις ηλεκτροβαλβίδες . Το καλώδιο αυτό πρέπει να είναι τύπου ΝΥΥ και να διαθέτει τόσους κλώνους όσες οι ηλεκτροβαλβίδες του φρεατίου συν ένα ακόμη για ουδέτερο. Εάν χρησιμοποιηθεί και κεντρική ηλεκτροβαλβίδα ,΄΄master valve΄΄ (κάτι που είναι προτεινόμενο) τότε θα πρέπει να έχει και έναν επιπλέον κλώνο .

·        Πριν από κάθε ομάδα ηλεκτροβαλβίδων , η ύπαρξη φίλτρου σίτας 70 MESS , προστατεύει το δίκτυο από πιθανά προβλήματα λόγω σκουπιδιών στο νερό .

·        Η συνδεσμολογία των ηλεκτροβαλβίδων μέσα στα ειδικά φρεάτια γίνεται με ειδικά ταχυσύνδετα κολεκτέρ για εύκολη αλλαγή σε περίπτωση βλάβης . Καλό είναι να μην τοποθετούνται πολύ κοντά η μια στην άλλη , ώστε να είναι επισκέψιμες σε οποιοδήποτε μελλοντικό πρόβλημα .

·        Τα φρεάτια των ηλεκτροβαλβίδων τοποθετούνται σε τέτοιο βάθος , ώστε το πράσινο πλαστικό καπάκι τους , να βρίσκεται στο ίδιο ύψος , με την τελικά διαμορφούμενη επιφάνεια του χώματος .

·        Οι συνδέσεις των καλωδίων καλό είναι να γίνονται με ειδικά συνδετικά που προφυλάσσουν από την υγρασία , για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής του ποτίσματος .

·        Μια δοκιμή πριν την σπορά του χλοοτάπητα είναι ενδεδειγμένη .

 

 

   Για οποιαδήποτε άλλη πληροφόρηση ελάτε σε επαφή μαζί μας info_irrigation@anthorama.gr